Van euphonium naar microfoon

Waarom de warme Baritonklank altijd mijn passie is gebleven.

Veel mensen kennen mij tegenwoordig als Mr Brooks: zanger, entertainer en one-man band. Toch kennen veel Bosschenaren mij nog uit een heel andere tijd. Lang voordat ik met een microfoon op het podium stond, stond ik met een Euphonium tussen de muzikanten.

Sterker nog: voor veel mensen in Den Bosch bén ik nog steeds die Euphoniumspeler.

Hoewel ik tegenwoordig vooral zing, is mijn liefde voor het Euphonium nooit verdwenen. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat het instrument nog altijd doorklinkt in mijn stem.

De mooiste stem van het koper

Het Euphonium wordt vaak omschreven als de baritonstem van het koper. Dat is niet alleen vanwege de toonhoogte, maar vooral vanwege de klank. Warm, rond, vol en lyrisch. Een instrument dat niet hoeft te schreeuwen om gehoord te worden, maar juist overtuigt door zijn warmte en muzikaliteit.

Misschien is het daarom ook geen toeval dat ik me als zanger het meest thuis voel als een hoge bariton.

Wanneer ik zing, zoek ik precies dezelfde eigenschappen als vroeger op mijn euphonium: een warme toon, een vloeiende melodielijn en muziek die niet alleen gehoord, maar vooral gevoeld wordt.

Voor mij zijn zingen en Euphonium spelen eigenlijk twee manieren om hetzelfde verhaal te vertellen.

Een muzikale zoektocht

In de loop der jaren heb ik natuurlijk meer instrumenten leren bespelen.

Ik heb veel plezier gehad aan de trompet, gitaar en basgitaar. Elk instrument heeft zijn eigen charme en heeft mij als muzikant verder ontwikkeld.

De gitaar gaf mij de vrijheid om mezelf zingend te begeleiden en liedjes op een heel andere manier te beleven. De basgitaar leerde mij hoe belangrijk het fundament van muziek is. Een goede bassist valt vaak nauwelijks op, maar wordt direct gemist zodra hij er niet is. Ook dat spreekt me aan: muziek maken in dienst van het geheel.

Toch bleef er altijd één instrument boven alles uitsteken.

Het euphonium.

Instrumenten hebben een karakter

Muzikanten zeggen vaak dat instrumenten een eigen persoonlijkheid hebben. Ik denk dat daar veel waarheid in zit.

De trompet is extravert. Ze staat graag vooraan, laat zich horen en trekt de aandacht. Helder, krachtig en energiek. Dat past uitstekend bij veel muziek en bij veel trompettisten.

Maar eerlijk gezegd paste het nooit helemaal bij míj.

Ik bewonder de trompet enorm, maar ik voelde nooit dezelfde verbondenheid als met het euphonium. Alsof ik een prachtig jasje droeg dat nét niet mijn maat was.

Het euphonium is heel anders. Het hoeft niet voortdurend op de voorgrond te staan. Het ondersteunt, verbindt, kleurt en zingt. Het heeft iets bescheidens, maar tegelijkertijd ontzettend veel diepgang.

Misschien zegt dat ook iets over mijn eigen karakter.

Ik hoef niet per se de luidste of opvallendste op het podium te zijn. Ik haal juist voldoening uit het raken van mensen. Uit warmte, emotie en muzikaliteit. Dat probeer ik als zanger ook over te brengen.

Natuurlijk zijn dit geen vaste regels. Er zijn bescheiden trompettisten en uitbundige euphoniumspelers. Maar veel muzikanten herkennen wel dat verschillende instrumenten vaak een ander muzikaal karakter uitstralen.

Muziek maken in Den Bosch

Mijn muzikale basis ligt in Den Bosch.

Hier heb ik mijn eerste ervaringen opgedaan.

In de Harmonie leerde ik luisteren naar andere stemmen in het orkest en ontdekte ik hoe belangrijk samenspel is. Niet alleen zelf mooi spelen, maar vooral samen iets neerzetten.

Dat zijn lessen die ik vandaag de dag nog steeds iedere keer meeneem wanneer ik als Mr Brooks op een podium sta.

Terug naar mijn muzikale roots

Soms voelt het alsof een cirkel weer rond wordt.

Sinds vorig jaar ben ik als gastmuzikant verbonden aan Fanfare en Hofkapel De Kikvorschen. Voor mij voelt dat als thuiskomen.

Het is heerlijk om weer midden tussen het koper te zitten. Om weer onderdeel te zijn van die warme orkestklank die me al zo lang fascineert.

Het euphonium vormt daarin een onmisbare schakel. Het verbindt de sprankelende trompetten met de diepe bassen en geeft de kapel haar volle, rijke geluid. Veel luisteraars realiseren zich niet eens hoe belangrijk dat instrument is, totdat het ontbreekt.

Het geluid van Oeteldonk

Wie aan Oeteldonk denkt, denkt aan muziek.

Carnaval is veel meer dan feest alleen. Het is traditie, verbondenheid en muzikaal erfgoed. De klank van een blaaskapel hoort daar onlosmakelijk bij.

Juist in die muziek zorgt het euphonium voor een stukje melancholiek Het zorgt voor warmte, ondersteunt de melodieën en geeft de kapel haar herkenbare, volle klank.

Wanneer honderden mensen samen zingen en een kapel door de Oeteldonkse straten trekt, hoor je hoe belangrijk juist die middenstem is.

Dat ik daar tegenwoordig weer deel van uit mag maken, voelt als een groot voorrecht.

Van euphonium naar Mr Brooks

Alles draait uiteindelijk om dezelfde liefde: muziek maken met een warme klank, mensen raken en emoties overbrengen.

Misschien is dat wel waarom ik me zo thuis voel als bariton. En waarom het euphonium altijd mijn favoriete instrument zal blijven.

Het instrument heeft niet alleen mijn muzikale opleiding gevormd, maar ook mijn manier van luisteren, spelen en zingen.

Wie goed luistert wanneer ik zing, hoort misschien nog altijd een beetje de euphonium.

En eerlijk gezegd vind ik dat een heel mooi compliment.